NanA ซึ้งมากๆ - NanA ซึ้งมากๆ นิยาย NanA ซึ้งมากๆ : Dek-D.com - Writer

    NanA ซึ้งมากๆ

    ได้มาจากฟอร์เวิร์ดเมล์ค่ะ ซึ้งมาก

    ผู้เข้าชมรวม

    1,604

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    1.6K

    ความคิดเห็น


    7

    คนติดตาม


    2
    หมวด :  ซึ้งกินใจ
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  21 ก.ย. 50 / 19:25 น.


    ข้อมูลเบื้องต้น
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      >>“แนนๆ แฮปปี้วาเลนไทน์นะ”
      >>ชายหนุ่มวัยรุ่นแต่งตัวภูมิฐานพูดห้วนๆพลางยืนกุหลาบแดงให้กับมือหญิงสาว
      >>
      >>“อีตาบ๊อง อย่ามาทำหวานใส่ฉันหน่า” แนนพูดกวนๆพลางยิ้ม
      >>เอได้แต่ยืนม้วนด้วยความอาย
      >>
      >>“อ้าว ก็วันนี้วันวาเลนไทน์
      >>ทำหวานให้เจ้าหญิงของตัวเองสักหน่อยจะเป็นอะไรไป” เอพูดพลางยิ้ม
      >>ทำไมหนุ่มวัยรุ่นเวลาอายนี่ดูตลกดีแท้
      >>ทั้งมือทั้งแขนแทบจะไม่มีที่เก็บ
      >>สงสัยถ้าแทรกแผ่นดินหนีได้คงหนีหายไปแล้ว
      >>
      >>“หวานกับเค้าก็เป็นเหรอ เดี๋ยวนี้พัฒนาขึ้นนะ”
      >>แนนพูดพลางยื่นมือไปหยิกจมูกเอด้วยความเขิน
      >>เอยังคงพยายามสำรวมอาการเขินอยู่
      >>
      >>“เอรักแนนนะ” เอพูดพลางจับมือแนนขึ้นมาเขียนรูปหัวใจไว้ที่ฝ่ามือ
      >>ตอนนี้แนนเริ่มหน้าแดงขึ้นบ้างแล้ว
      >>แต่ยังพยายามกลบเกลื่อนสีหน้าตัวเอง
      >>
      >>“เหรอ....เขียนคำว่ารักตรงนี้ ดูไม่ซึ้งเลย” แนนพยายามบ่ายเบี่ยง
      >>ไม่เลิกแหย่เอ
      >>
      >>“เดี๋ยวสักวัน เอจะเขียนไว้ตรงหัวใจแนนเลยนะ” เอพูดประหม่า
      >>มองหน้าแนนพลางเอื้อมมือดึงตัวแนนเข้ามาโอบกอดไว้แน่น....สักวัน
      >>เอจะเขียนคำว่ารักไว้ในหัวใจแนนเลย.....
      ใต้ต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศร่มรื่น มีโต๊ะหินอ่อนวางเรียงรายเป็นแนว
      >>มีนักศึกษาจับกลุ่ม บ้างคุยกัน บ้างอ่านหนังสือ
      >>บ้างหยอกล้อกินขนมกัน...
      >>
      >>“เอ เย็นนี้แนนไปทำวิทยานิพนธ์กับเพื่อนนะ” แนนพูดพลางเก็บหนังสือ
      >>
      >>“ไปทำวิทยานิพนธ์กับใคร” เอเงยหน้าขึ้นมองแนนทันที
      >>
      >>“ไปกับกิ๊ฟกับฝนหนะ นะๆๆๆ” แนนพูดพลางเดินไปนั่งข้างๆเอ
      >>เขย่าแขนเหมือนเด็กอ้อนวอนผู้ใหญ่
      >>
      >>“ให้เอไปส่งมั้ย เอว่างนะ” เอพูดพลางยิ้ม ลูบผมแนนเบาๆ
      >>
      >>“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฝนเอารถมา” แนนพูดพลางซบหน้าลงบนบ่าของเอ
      >>
      >>“นี่ แล้วกินข้าวเสร็จแล้วอย่าลืมกินยาล่ะ เข้าใจมั้ย
      >>กลับถึงบ้านก็อย่าลืมโทรมาบอกด้วย”
      >>เอพูดพลางจ้องหน้าแนนด้วยสีหน้าจริงจัง
      >>
      >>“ค่ะ หัวหน้า สั่งจริงๆเลย” แนนพูดพลางยิ้ม
      >>เอามือหยิกจมูกเอด้วยความเขิน
      >>
      >>
      >>
      >>“กิ๊ฟๆ แฟนแกเป็นงัยบ้าง” ฝนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ
      >>ขณะที่ตนอยู่หลังพวงมาลัย
      >>
      >>“ปวดหัวสุดๆ เจ้าชู้เป็นบ้าเลย”
      >>กิ๊ฟพูดปัดๆคล้ายกับไม่ค่อยพอใจในแฟนตัวเองนัก
      >>
      >>“ทำไมไม่เลิกๆไปสิ จะได้ไม่กลุ้ม” ฝนเสนอความเห็น
      >>มองหน้ากิ๊ฟผ่านกระจกมองหลัง
      >>
      >>“หน่า....ให้โอกาสสักครั้ง”
      >>กิ๊ฟพูดพลางซบหน้าลงที่กระจกหันหน้ามองออกนอกรถด้วยอาการเอือมระอา
      >>
      >>“โอกาสสักครั้ง รอบที่ล้าน” เสียงหัวเราะดังขึ้นเกือบพร้อมกันทั้งรถ
      >>
      >>“แล้วแนนล่ะ แหม...เจ้าชายเธอเอาใจเธอดีนะ”
      >>ฝนพูดขึ้นพลางหันไปมองแนนซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ
      >>
      >>“โอ๊ย รายนั้นไม่รู้กี่ปีแล้ว
      >>ยังจับไม่ได้สักทีว่ามีกิ๊กเก็บไว้ที่ไหน”
      >>แนนพูดยิ้มพลางหันไปมองหน้าฝน
      >>
      >>“แปลได้สองอย่าง...ถ้าแฟนเธอไม่รักเธอคนเดียว
      >>เค้าก็เก่งมากที่หลอกเธอมานานหลายปี”
      >>เสียงหัวเราะดังขึ้นแทบจะพร้อมกันทั่วรถ
      >>
      >>“เอี๊ยยดดด.....” เสียงเบรกลากล้อดังยาวจากด้านข้างตัวรถ
      >>คนทั้งรถหันไปมองแทบจะพร้อมกัน
      >>รถบรรทุกฝ่าไฟแดงพุ่งเข้าชนรถเก๋งของฝนอย่างจัง
      >>แรงอัดทำให้กระจกทุกบานแตกละเอียด
      >>ห้องโดยสารด้านหน้าฝั่งคนนั่งยุบเข้ามาอย่างเห็นได้ชัด....ร่างไร้สติของแนนยังคงสงบนิ่งติดอยู่ในรถเก๋งขนาดสองตอน
      >>มัจจุราชอาจฉุดวิญญาณเธอออกจากร่างได้ทุกเมื่อ
      >>“แนนๆ” เสียงกระซิบเบาๆดังข้างหู ทำให้แนนค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา
      >>
      >>“อยู่ไหน....โอ๊ย เจ็บ” แนนค่อยๆอ้าปากพูด แต่ไม่ชัดนัก
      >>เฝือกขาวถูกแต่งแต้มถามร่างกายของแนนคล้ายกับเป็นเครื่องประดับ
      >>
      >>“ใจเย็นๆ แนน เธอสลบไปสองเดือน” .....สองเดือน สองเดือน
      >>แนนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง.
      >>...ฝนค่อยๆอธิบายเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้แนนฟัง.....
      >>
      >>“แล้ว สรุปว่าฉันเจ็บคนเดียวใช่มั้ย” แนนพยายามพูด
      >>เสียงพูดของแนนแทบจะไม่ได้ยิน
      >>
      >>“อืม...” ฝนพยักหน้าเบาๆ กำมือแนนไว้นิ่งๆ
      >>
      >>“เอ ล่ะ เออยู่ไหน” แนนเพิ่งนึกขึ้นได้ แฟนเธออยู่ไหน
      >>
      >>“เอมาหาเธอครั้งเดียว วันแรกที่ชน แล้วหายไปเลย”
      >>ฝนพูดพลางลูบหัวแนนเบาๆ
      >>
      >>“ไม่เป็นไรนะ ไม่มีเอ เราก็อยู่กันได้ จริงมั้ยเพื่อน”
      >>ฝนพยายามพูดปลอบใจแนน
      >>
      >>“อืม...” น้ำตาค่อยๆกลั่นตัวหยดลงมาจากนัยน์ตาของแนน
      >>คำพูดของฝนตอนคุยกันในรถคงจะเป็นความจริง....เขาเก่งมากจริงๆ
      >>เก่งมากที่หลอกแนนมาหลายปี
      >>เก่งมากที่หลอกว่ามีแนนคนเดียว.....ทำไมผู้ชายทั้งโลกถึงนิสัยเหมือนกันหมดเลย
      >>เสียดายเวลาที่อยู่ด้วยกัน เสียดายความรักที่มอบให้.....เสียดาย
      >>เสียดาย เสียดาย
      >>
      >>
      >>
      >>“คุณแนน ค่อยๆก้าวนะครับ ช้าๆ” บุรุษพยาบาลพยายามพยุงแนนขึ้นเดิน
      >>แนนยังคงไม่หายเจ็บดี ยังคงต้องทำการกายภาพบำบัดอีก
      >>
      >>“ระวังล้มนะครับ จับผมไว้ดีๆ”
      >>บุรุษพยาบาลเดินช้าๆเพื่อให้แนนเกาะแขนเดินตามช้าๆ.....ทำไมบุรุษพยาบาลถึงไม่ใช่เอนะ....ทำไม
      >>ทำไม ทำไม
      >>
      >>“คุณบุรุษพยาบาลค่ะ นี่ฉันสลบไปนานถึงขั้นต้องกายภาพบำบัดกันเลยเหรอ”
      >>แนนถามด้วยความสงสัย
      >>
      >>“โห คุณไม่ได้เดินสามเดือนนี่ มันนานนะครับ”
      >>บุรุษพยาบาลตอบด้วยความสุภาพ
      >>
      >>“จะว่าอะไรมั้ยค่ะ ถ้าจะถามชื่อเล่น คือถ้าเรียกว่าคุณบุรุษพยาบาล
      >>เกรงว่ามันจะยาวไป” แนนพูดพลางยิ้ม
      >>
      >>“ผมชื่อ กอล์ฟ ครับ” บุรุษพยาบาลตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม น้ำเสียงเรียบๆ
      >>
      >>นับจากวันนั้น แนนและกอล์ฟเริ่มสนิทกัน
      >>ทุกเย็นกอล์ฟจะพาแนนออกไปทำกายภาพบำบัด
      >>ไม่นานแนนก็สามารถเดินเองได้และออกจากโรงพยาบาลในที่สุด....
      >>
      >>“คุณแนนค่ะ น้ำดื่มค่ะ” พยาบาลชุดขาวเดินถือแก้วน้ำมาวางข้างๆเธอ
      >>ขณะเธอนั่งรอกอล์ฟที่ล็อบบี้ของโรงพยาบาล
      >>เธอได้แต่พยักหน้าและยิ้มให้ด้วยไมตรี
      >>
      >>“กอล์ฟๆ ไปกินข้าวกัน” แนนพูดทันทีที่เห็นกอล์ฟเดินออกมา
      >>มีพยาบาลหลายคนยกมือไหว้แนน แนนก็ได้แต่รับไหว้ด้วยสีหน้างงเล็กน้อย
      >>
      >>“ไปสิครับ” กอล์ฟพูดพลางค้อมตัวลงผายมือไปที่ห้องอาหารของทางโรงพยาบาล
      >>ดูกอล์ฟค่อนข้างสุภาพและให้เกียรติแนนมาก....มากจนน่าแปลกใจ
      >>ท่าทางโรงพยาบาลนี้จะเข้มงวดเรื่องมารยาทกับพยาบาลมาก
      >>แนนและกอล์ฟสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ....จนบางครั้งแนนก็อยากให้กอล์ฟมาแทนที่เอ
      >>
      >>
      >>
      >>บ่อยครั้งที่แนนคิดถึงเอ เอก็ไม่โทรมา
      >>
      >>บ่อยครั้งที่แนนอยากคุยกับเอ เอก็ไม่ติดต่อมา
      >>
      >>บ่อยครั้งที่แนนนั่งเหงา อยากให้เอนั่งเป็นเพื่อน แต่เอก็ไม่ปรากฎตัว
      >>
      >>เอ....เอ....เอ เอหายไปไหน
      >>
      >>ไหนล่ะ หัวใจที่เอบอกว่าจะให้แนน
      >>
      >>ไหนล่ะ หัวใจที่เอเคยเขียนไว้บนฝ่ามือแนน
      >>
      >>มันคงหายไปแล้ว....หายไปพร้อมกับเอ
      >>
      >>หายไปพร้อมกับผู้ชายโกหก....ผู้ชายเจ้าชู้
      >>
      >>ทำไมผู้ชายเหมือนกันทั้งโลก.....ทำไม ทำไม ทำไม
      >>
      >>
      >>ใกล้วาเลนไทน์เข้าไปทุกที ปีนี้ไม่เหมือนกับปีก่อนๆ
      >>ไม่มีเอคอยให้ดอกกุหลาบแดง ไม่มีอีตาบ๊องทำท่าเขินอายให้ดู
      >>
      >>“แนนๆ วาเลนไทน์ปีนี้ ว่างหรือเปล่าครับ” เสียงกอล์ฟดังตามสายโทรศัพท์
      >>
      >>“ว่างค่ะ ทำไมค่ะ” แนนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
      >>
      >>“พอดีผมมีของจะให้แนนนะครับ
      >>เดี๋ยววันวาเลนไทน์บ่ายสามโมงเจอกันที่สยามนะครับ” กอล์ฟเสนอความเห็น
      >>
      >>“ตกลงค่ะ” แนนพูดพลางกดวางสาย
      >>สีหน้าแววตาเปี่ยมด้วยความหวัง....หวังว่ากอล์ฟคงจะมาแทนที่เอได้เสียที
      >>
      >>
      >>
      >>วันวาเลนไทน์ วันที่กุหลาบแดงบานสะพรั่งพร้อมกันทั่วโลก
      >>แม้ในลานที่สยามหรือที่วัยรุ่นเรียกกันสั้นๆว่า “เซนเตอร์พอยต์”
      >>ยังถูกละเลงด้วยดอกกุหลาบสีแดง...นักเรียน
      >>นักศึกษาต่างถือกุหลาบแดงในมือเดินกันขวักไขว่ทั่วลาน
      >>
      >>“ขอโทษค่ะ มาสาย” แนนพูดพลางยิ้มก่อนดึงเก้าอี้ออกมานั่ง
      >>
      >>“ไม่เป็นอะไรครับ” กอล์ฟพูดพลางยิ้ม
      >>
      >>“อืม...ว่าแต่มีอะไรจะให้แนนเหรอ”
      >>แนนพูดพลางจ้องตากอล์ฟ...หากกอล์ฟมีพิรุธ แนนจะจับได้ทันที
      >>
      >>“อันนี้ของแนนนะครับ” ดอกกุหลาบสีแดงถูกดึงออกมาจากถุงอย่างช้าๆ
      >>วางลงบนโต๊ะอย่างนิ่มนวล
      >>
      >>“หมายความว่ายังไงค่ะ จะขอหัวใจแนนเหรอ” แนนพูดติดตลกพลางยิ้ม
      >>เธอคิดว่าเธออ่านเกมส์ออกหมด
      >>
      >>“ผมคงไม่กล้าขอหัวใจแนนหรอก” กอล์ฟพูดพลางยิ้ม แต่กลับทำให้แนนงง
      >>
      >>“อ้าว...แล้วกุหลาบสีแดงนี่...” ไม่ทันแนนจะพูดจบ
      >>กอล์ฟต่อคำพูดของเขาทันที
      >>
      >>“ผมไม่กล้าขอหัวใจแนนหรอกครับ เพราะหัวใจของแนนไม่ใช่ของแนน”
      >>ปั้ง...เหมือนมีแผ่นเหล็กหนาหลายฟุตทุบลงกลางศีรษะ
      >>แนนเริ่มงงกับความหมายขึ้นไปทุกที...มันแปลว่าอะไร???
      >>
      >>“หัวใจของคุณ คือเจ้าของกุหลาบดอกนี้”
      >>กอล์ฟพูดต่อ....แนนทำหน้างงๆไม่เข้าใจความหมายแม้แต่นิดเดียว
      >>
      >>“ตอนคุณประสบอุบัติเหตุเข้ามาที่โรงพยาบาล
      >>คุณเสียเลือดมาก...หัวใจคุณเต้นอ่อนจนแทบจะล้มเหลว
      >>พวกผมและหมอพยายามเยียวยาจนถึงที่สุด”
      >>กอล์ฟเริ่มอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น.....เรื่องที่แนนไม่เคยรู้
      >>
      >>“มีผู้ชายคนนึง วิ่งเข้ามาบอกว่าเป็นแฟนคุณ เขาบอกให้ช่วยคุณให้ได้
      >>เสียเงินเท่าไหร่ไม่ว่า...เขายอมจ่ายไม่อั้น ไม่ว่าทางเราจะขออะไร
      >>เขาจะจัดหาให้หมด.....คำพูดของเขาทำให้ผมประทับใจมาก”
      >>กอล์ฟหยุดพูดชั่วครู่...แนนรู้ทันทีว่ากอล์ฟหมายถึงเอ
      >>
      >>“ผมยอมแลกทุกอย่างกับชีวิตเธอ - เขายอมแลกทุกอย่างกับชีวิตคุณ”
      >>กอล์ฟพูดพลางจ้องหน้าแนนนิ่ง แต่แนนยังคงทำสีหน้างงอยู่
      >>
      >>“เขายอมทุกอย่างจริงๆ ทีแรกหมอบอกว่าทางเราหาเลือดไม่พอให้คุณ
      >>เขาวิ่งตามหาเลือดให้คุณไปทั่วทุกโรงพยาบาล
      >>แต่กลับไม่พบว่ามีเลือดถุงไหนที่ตรงกับเลือดคุณ”
      >>กอล์ฟพูดด้วยน้ำเสียงปกติ สายตามองไร้จุดหมาย
      >>
      >>“สุดท้ายเราตรวจเลือดของเขา พบว่าตรงกับของคุณพอดี
      >>เขาบอกให้ทางเราเอาไป เอาไปให้คุณ....ไม่ต้องห่วงว่าเขาจะเป็นอย่างไร
      >>ขอแค่คุณปลอดภัยก็พอ”
      >>กอล์ฟหยุดพูดชั่วครู่พยายามกลั้นน้ำตา....แต่นัยน์ตาแนนเริ่มเจิ่งนองไปด้วยน้ำใสๆ
      >>“ต่อมา...ตอนพวกผมถ่ายเลือดให้คุณ หัวใจคุณเต้นอ่อนลงเรื่อยๆ
      >>จนหมอต้องเดินออกไปบอกให้เขาทำใจ.....ทำใจว่าเขาจะต้องเสียคุณ”
      >>กอล์ฟพยายามเล่าต่อไปเรื่อยๆด้วยน้ำเสียงปกติ นัยน์ตาแนนเริ่มแดงก่ำ
      >>
      >>“เขาถามหมอว่า เธอต้องการอะไร.....” ใช่ เอถามหมอว่าแนนต้องการอะไร
      >>
      >>“เธอต้องการ หัวใจครับ หัวใจเธอเต้นไม่ปกติ การสูบฉีดล้มเหลว
      >>เราหาเลือดให้เธอช้าไป เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธอต้องการคือ หัวใจ”
      >>หมอหวังว่าเอคงจะเลิกหวังในตัวแนน...หยุดเล่นเกมกับมัจจุราชเสียที
      >>
      >>“ตกลง ผมหาให้ – เขาตอบสั้นๆโดยไม่ลังเลเลย”
      >>ตกลงผมหาให้....เอจะหาหัวใจให้แนน
      >>ทั้งๆที่รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้...เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียวเพื่อจะทำให้เธอ
      >>
      >>“คุณรู้มั้ย ว่าคำพูดของเขาทำให้ผมและหมออึ้งกันไปหมด
      >>โรงพยาบาลยังหาหัวใจให้คุณไม่ได้ เขาจะมีปัญญาที่ไหนหาหัวใจให้คุณได้”
      >>กอล์ฟพูดพลางพยายามหลบสายตาแนน....ตอนนี้กอล์ฟเริ่มกลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้ว
      >>
      >>“เขาถามเลขบัญชีของโรงพยาบาลกับหมอ....เขาไม่ได้โอนเงินมาซื้อหัวใจเทียมให้คุณ
      >>แต่เขาโอนมาตั้งมูลนิธิการกุศลให้โรงพยาบาล
      >>มูลนิธิช่วยเหลือผู้ป่วยด้านหัวใจเทียม “นานา” คุณดูดีๆ คำว่า แนน และ
      >>เอ ถ้าเขียนติดกัน มันคือ “นานา” นี่คือความปรารถนาสุดท้ายของเขา –
      >>เขาอยากให้ตัวเขาเองเป็นคนสุดท้ายที่ไม่ได้อยู่กับคนที่เขารัก...เพราะไม่มีหัวใจเทียมสำรอง”
      >>เปี๊ยง....แนนโดนสะกิดต่อมความจำเข้าเต็มเปา...เธอเคยเห็นป้ายมูลนิธิขึ้นหราที่โรงพยาบาล
      >>แต่เธอไม่เคยเฉลียวใจสักนิด...มิน่า
      >>ทำไมหมอและพยาบาลต้องให้เกียรติและดูแลเธอดีเสียจนน่าแปลกใจ
      >>ทั้งๆที่เธอไม่มีส่วนได้เสียกับโรงพยาบาลแม้แต่บาทเดียว
      >>
      >>“ทันทีที่มีการยืนยันว่าเงินเข้าบัญชีทางโรงพยาบาล
      >>เขาก็ยิงตัวตายในห้องน้ำโรงพยาบาลครับ ทิ้งโน้ตไว้ว่า มอบหัวใจให้เธอ
      >>- เขามอบหัวใจของเขาให้คุณ” ทันทีที่กอล์ฟพูดจบ
      >>แนนปล่อยโฮออกมาเหมือนไม่มีใครอยู่ข้างๆ
      >>โต๊ะรอบข้างหันมามองแนนเป็นตาเดียว....เอคือเจ้าของหัวใจ
      >>หัวใจที่อยู่ในร่างของแนน
      >>
      >>“เขายอมแลกทุกอย่างกับคุณจริงๆ”
      >>กอล์ฟพูดพลางวางของทั้งหมดที่เอเคยฝากไว้กับทางโรงพยาบาลคืนให้กับแนน
      >>มีทั้งเครื่องเล่นเทป ม้วนเทป จดหมาย.....
      >>
      >>“ผมคงไม่กล้าขอหัวใจคุณหรอก หัวใจคุณเป็นของเขา หัวใจเขาเป็นของคุณ”
      >>ใช่ หัวใจเอเป็นของแนน
      >>เป็นของแนนจริงๆ...ตอนนี้หัวใจแนนตายไปเรียบร้อยแล้ว ตายไปพร้อมกับเอ
      >>ตายไปพร้อมกับผู้ชายที่ยอมทุกอย่างเพื่อเธอ
      >>
      >>“กุหลาบดอกนี้ เขาบอกผมก่อนไปเข้าห้องน้ำว่า...วาเลนไทน์ที่จะถึง
      >>รบกวนซื้อกุหลาบสีแดงให้คุณสักดอก
      >>ขอแค่ดอกเดียวก็พอ...เป็นคำขอร้องครั้งสุดท้ายของเขา”
      >>กอล์ฟพูดพลางเช็ดน้ำตา
      >>นั่งนิ่งๆสักพักก่อนลุกจากโต๊ะไป....ทิ้งแนนนั่งนิ่งอยู่เพียงลำพัง
      >>
      >>“เอรักแนนนะ” “เอรักแนนนะ” “เอรักแนนนะ”
      >>คำพูดซ้ำๆดังมาจากเครื่องเล่นเทป
      >>เป็นคำพูดเดียวกันที่พูดกันซ้ำโดยไม่มีการตัดต่อทั้งเทป.....เทป 120
      >>นาทีโดยมีเพลงประกอบเบาๆ
      >>แนนค่อยๆคลี่จดหมายออกอ่าน....จดหมายที่มีเนื้อความเพียงบรรทัดเดียว
      >>
      >>“หัวใจเอ...เขียนคำว่ารักไว้ เขียนให้แนนคนเดียว”

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×